ضامن آهو




به کبوتران حرم غبطه می خورم

که شب و روز، مهمان تواند و اجازه دارند بر شاخه انگشت هایت بنشینند و زمزمه نام تو، غذای هر صبح و شامشان است.





به کبوتران حرم غبطه می خورم

که حیاتشان عشق است و مرگشان عشق و لباس احرامشان،
بال و پر سپیدشان است؛




تنها کافی است سبکبالانه برخیزند تا در طواف گنبد
طلایی ات، برقصند.




میثم امانی

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
نظر دهید

آدرس پست الکترونیک شما در این سایت آشکار نخواهد شد.

URL شما نمایش داده خواهد شد.
بدعالی
This is a captcha-picture. It is used to prevent mass-access by robots.
فروردین 1404
شن یک دو سه چهار پنج جم
 << <   > >>
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31