
ضامن آهو


به کبوتران حرم غبطه می خورم
که شب و روز، مهمان تواند و اجازه دارند بر شاخه انگشت هایت بنشینند و زمزمه نام تو، غذای هر صبح و شامشان است.


به کبوتران حرم غبطه می خورم
که حیاتشان عشق است و مرگشان عشق و لباس احرامشان،
بال و پر سپیدشان است؛


تنها کافی است سبکبالانه برخیزند تا در طواف گنبد
طلایی ات، برقصند.


میثم امانی
نسخه قابل چاپ | ورود نوشته شده توسط فرهنگی در 1390/07/16 ساعت 12:22:21 ب.ظ . دنبال کردن نظرات این نوشته از طریق RSS 2.0. |
هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
نظر دهید
شن | یک | دو | سه | چهار | پنج | جم |
---|---|---|---|---|---|---|
<< < | > >> | |||||
1 | ||||||
2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 |
23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 |
30 | 31 |